Metamorfosen

"Alles verandert niets vergaat. De ziel doolt rond, verhuizend van hier naar daar, van daar naar hier; bewoont welk lichaam zij maar wil, gaat van een dierenlijf in dat van een mens over, van ons weer in een dier en nooit zal zij te gronden gaan.”

"En net als zachte bijenwas steeds weer iets anders uitbeeldt, niet blijft wat zij geweest is, niet dezelfde vorm bewaart, maar wel dezelfde was is, is de ziel- dat zeg ik U-wel steeds dezelfde, maar verschijnt in velerlei gestalten."

Geruime tijd voor Miranda Penning naar de academie ging te St.Joost, maakte ze Surrealistische zelfportretten. Haar werk is verhalend en autobiografisch van aard. Om het autobiografische karakter meer te versterken maakt ze sinds de academie gebruik van foto’s en dia’s van haarzelf.

In de o.a. de Griekse Mythologie vond ze een taal om haar ervaringen en emoties te vertellen. Zoals de woede van Medousa en de verliefdheid van de Meermin. Ze werkt net zo goed Mythopoetisch een eigen mythisch beeld scheppend.
Miranda is gefascineerd door het dierenrijk en de structuren in de natuur.
Tegenwoordig laat zij zich inspireren door de Bhagavad Gita en de Upanishads.
En maakt ze gebruik van de etstechniek na ruim 15 jaar Houtsneden te hebben gegutst.
Zowel haar houtsneden en etsen zijn voornamelijk zwart en zonder kleuren.

“Het zwart is de wezenlijkste kleur, men moet het eerbiedigen. Het zwart streelt het oog niet en wekt geen enkel zinnelijk genot. Het vertegenwoordigt de geest beter dan de schoonste kleur van het Palet.”

Odilon Redon